Hoewel de Refractor 70/400 mm veel goeds biedt, heeft hij ook duidelijke beperkingen. Het grootste aandachtspunt is de aperture van 70 mm: dat beperkt de lichtverzameling aanzienlijk vergeleken met grotere instrumenten, waardoor zwakke deep-sky-objecten zoals diffuse nevels, zwakke sterrenstelsels en zeer zwakke sterclusters nauwelijks tot niet zichtbaar zullen zijn. Voor serieuze deep-sky observatie is een grotere opening wenselijk.
Een ander punt betreft de praktische maximale vergroting. Hoewel de set een theoretische vergroting tot 120x mogelijk maakt met de 3x Barlow en het 10 mm oculair, is die vergroting vaak onbruikbaar door atmosferische seeing en de beperkte lichtopbrengst van 70 mm. Bij hoge vergrotingen worden beelden snel donkerder en minder scherp, met zichtbare ruis en vibratie in de AZ-montage.
Ook de montuur en het statief hebben beperkingen: het verstelbare aluminium statief is licht en daardoor gevoelig voor trillingen, vooral bij wind of bij het aanraken van de oculairhouder. Fijnere richt- en volgmechanieken ontbreken; wie soepel en nauwkeurig wil volgen zal mogelijk later willen upgraden naar een stabielere montuur of een equatoriale montering. Tenslotte kunnen de meegeleverde accessoires (oculairs, Barlow en smartphone-adapter) van gemiddelde kwaliteit zijn en leveren ze geen professionele beeldkwaliteit; ze zijn prima voor leren en casual observatie, maar niet voor gevorderde astrofotografie.