De keerzijde is dat 70 mm opening beperkt is. Voor de maan en heldere planeten is dat geen probleem, maar veel deep-sky-objecten blijven zwakke, grijze vlekjes of zijn helemaal niet zichtbaar. Wie hoopt op spectaculaire beelden van sterrenstelsels of nevels vergelijkbaar met foto's, komt bedrogen uit. Ook de maximaal haalbare vergroting is beperkt. Met de meegeleverde oculairs kom je tot 40x; een extra barlow of sterker oculair kan theoretisch meer vergroting geven, maar de beeldkwaliteit en stabiliteit nemen dan snel af. De telescoop is dus echt een instapmodel, geen veelzijdig instrument voor gevorderden.
De meegeleverde H-oculairs zijn eenvoudig van aard. Ze hebben een smal gezichtsveld en relatief korte oogafstand, wat vooral bij 40x oncomfortabel kan zijn. Het beeld is bruikbaar, maar niet zo helder en scherp als met moderne Plössl- of widefield-oculairs. Het statief is verstelbaar, maar niet bijzonder zwaar uitgevoerd. Bij aanraking of een beetje wind kan het beeld trillen, waardoor scherpstellen en detailwaarneming lastiger worden. Een zeer solide statief of een extra gewicht onderaan kan helpen, maar dat kost extra moeite.
De smartphone-adapter werkt voor de maan redelijk, maar is vaak finetunen: de telefoon moet precies boven het oculair worden geplaatst. Voor zwakkere objecten is de camera meestal niet gevoelig genoeg. Daarnaast ontbreekt een geavanceerde montering met tracking, dus objecten bewegen door het beeld en moeten handmatig worden gevolgd. Voor langdurige astrofotografie is deze set ongeschikt. Tot slot kan de eerste scherpstelling en uitlijning in het donker lastig zijn; de fabrikant adviseert dat bij daglicht te doen. Dat is een goede tip, maar het betekent wel dat je voorbereiding vraagt.